Büyük Dil Modeli Tarafından Üretilen Metin
225
Zât-ı şevket-simât hazret-i pâdişâhî olup idâre-i rûhâniye ve kilisâviyece dahi reis ve merbût ileyleri olan İstanbul Rum Patriğine tâbidirler.
Dördüncü Madde: Bil-cümle Aynoroz manastırlarının idâre-i dâhiliyeleri kendilerine mahfûzdur fakat bunlar bir heyet-i müctemia îtibâriyle Nâzırlar Heyeti ve Lonca Cemiyeti mârifetiyle idâre olunurlar.
Beşinci Madde: Mezkûr manastırlardan Kinobiyo ve İdiyoritimun nev’inden olanların reisi idâre-i dâhiliyesi Gumonos olup manastır mütevellileri heyetiyle müşâvere ve müzâkere ederek manastırların umûr-ı cismâniyeye dâir olan husûsâtını idâre eder. İdiyoritimun nev’inden olan manastırların idâre-i dâhiliyesi ise orada heyet-i mütevelliyesine muhavvel olup reisleri dahi manastırların Gumonosudur mezkûr heyet keşişlerin kudemâ ve ihtiyarlarıyla bil-müşâvere manastırların husûsât-ı câriyesini idâre eder.
Altıncı Madde: Manastırda mukîm keşişlerin ekseriyet-i ârâsı olmadıkça ve esbâb-ı mûcibe-i kaviye olup İstanbul Patrikhânesi tarafından dahi tensîp olunmadıkça hiç bir Kinobiyo manastırının İdiyoritimun manastırına veyâhûd bir İdiyoritimun manastırının Kinobiyo manastırına tahvîli câiz değildir.
Yedinci Madde: Her manastırda bulunan keşişlerin adedi manastırın mikdâr-ı vâridât mevcûdesine derece-i vüs’at ve cesâmetine nisbetle muayyen ve mahdûd olmak îcâb ettiğinden işbu kâide iktizâsınca tâyin olunacak mikdardan ziyâde keşişleri olan manastırlar mevcûd olanları lüzûmu derecesinde taklîl olununcaya değin müceddiden hiç bir keşiş kabûl etmemeye mecburdurlar.
Fasl-ı Sânî
(Keşişlerin manastırlara ahz ve kabûlü ve bunların vezâif ve hukûku beyânındadır)
Sekizinci Madde: Gerek Memâlik-i Mahrûse-i Şâhâne’den ve gerek diyâr-ı ecnebiyeden gelip Aynoroz manastırlarından birisinde keşiş olarak ikâmet etmek isteyen her bir şahsın oraya vusûlü ânında mahallî kâim-makâmına gidip hâmil olduğu mürûr tezkerelerini ve pasaportlarını ibrâz ve ecnebîden olanlar tâbiiyet-i Osmâniye kânûnnâmesinin dördüncü maddesi ahkâmınca müsâade-i istisnâiyeye mazhar buyurulmuş olacağından derhâl tâbiiyet-i Osmâniyeyi kabûle mecbur olup tezkere ve pasaportları usûlüne muvâfık bulunanlara yani
39
Zât-ı şevket-simât hazret-i pâdişâhî olup idâre-i rûhâniye ve kilisâviyece dahi reis ve merbût ileyleri olan İstanbul Rum Patriğine tâbidirler.
Dördüncü Madde: Bil-cümle Aynoroz manastırlarının idâre-i dâhiliyeleri kendilerine mahfûzdur fakat bunlar bir heyet-i müctemia îtibâriyle Nâzırlar Heyeti ve Lonca Cemiyeti mârifetiyle idâre olunurlar.
Beşinci Madde: Mezkûr manastırlardan Kinobiyo ve İdiyoritimun nev’inden olanların reisi idâre-i dâhiliyesi Gumonos olup manastır mütevellileri heyetiyle müşâvere ve müzâkere ederek manastırların umûr-ı cismâniyeye dâir olan husûsâtını idâre eder. İdiyoritimun nev’inden olan manastırların idâre-i dâhiliyesi ise orada heyet-i mütevelliyesine muhavvel olup reisleri dahi manastırların Gumonosudur mezkûr heyet keşişlerin kudemâ ve ihtiyarlarıyla bil-müşâvere manastırların husûsât-ı câriyesini idâre eder.
Altıncı Madde: Manastırda mukîm keşişlerin ekseriyet-i ârâsı olmadıkça ve esbâb-ı mûcibe-i kaviye olup İstanbul Patrikhânesi tarafından dahi tensîp olunmadıkça hiç bir Kinobiyo manastırının İdiyoritimun manastırına veyâhûd bir İdiyoritimun manastırının Kinobiyo manastırına tahvîli câiz değildir.
Yedinci Madde: Her manastırda bulunan keşişlerin adedi manastırın mikdâr-ı vâridât mevcûdesine derece-i vüs’at ve cesâmetine nisbetle muayyen ve mahdûd olmak îcâb ettiğinden işbu kâide iktizâsınca tâyin olunacak mikdardan ziyâde keşişleri olan manastırlar mevcûd olanları lüzûmu derecesinde taklîl olununcaya değin müceddiden hiç bir keşiş kabûl etmemeye mecburdurlar.
Fasl-ı Sânî
(Keşişlerin manastırlara ahz ve kabûlü ve bunların vezâif ve hukûku beyânındadır)
Sekizinci Madde: Gerek Memâlik-i Mahrûse-i Şâhâne’den ve gerek diyâr-ı ecnebiyeden gelip Aynoroz manastırlarından birisinde keşiş olarak ikâmet etmek isteyen her bir şahsın oraya vusûlü ânında mahallî kâim-makâmına gidip hâmil olduğu mürûr tezkerelerini ve pasaportlarını ibrâz ve ecnebîden olanlar tâbiiyet-i Osmâniye kânûnnâmesinin dördüncü maddesi ahkâmınca müsâade-i istisnâiyeye mazhar buyurulmuş olacağından derhâl tâbiiyet-i Osmâniyeyi kabûle mecbur olup tezkere ve pasaportları usûlüne muvâfık bulunanlara yani
39