113

Bu suretde mekfûlün-lehin gıyâbında birinden alacağına bir kimesne kefîl olub da haber-i kefâlet kendüye vâsıl olmadın vefât etse kefîl bu kefâletle mutâlebe ve muâhaze olunur.

622 Madde — Kefâletin îcâbı ya'ni elfâz-ı kefâlet örf ve âdetde taahhüd ve iltizâma delâlet eden sözlerdir.
Meselâ kefîl oldum yâhud kefîlim ve yâ zâminim dese kefâlet mün'akid olur.

623 Madde — Va'd-i muallak ile dahi kefâlet olur (84 maddeye bak)
Meselâ filân adam senin alacağını vermez ise ben veririm dese kefâlet olur ve dâin alacağını isteyib de medyun vermezse kefîlden mutâlebe eder.

624 Madde — Bu günden filân vakte kadar kefîlim dedikde kefâlet muvakkat olarak müncezen mün'akid olur.

625 Madde — Kefâlet mutlak olarak mün'akid olduğu gibi ta'cîl ve yâ te'cîl kaydıyla ya'ni heman yâhud filân vakitde îfâ olunmak üzere deyu mukayyed olarak dahi mün'akid olur.

626 Madde — Kefîle kefîl olmak sahîhdir.

627 Madde — Kefîlin teaddüdü câizdir.

( Fasl-ı Sânî )

( Şerâit-i Kefâlet beyânındadır )

628 Madde — Kefâletin in'ikâdında kefîlin âkil ve bâliğ olması şartdır. Binâenaleyh mecnûn ve ma'tûh ve sabînin kefâleti sahîh olmaz.
Ve sabî iken kefîl olub da ba'de'l-bülûğ bu kefâleti mukır olsa dahi anınla muâhaze olunmaz.

629 Madde — Mekfûlün-anhın âkil ve bâliğ olması şart değildir. Binâenaleyh mecnûn ve sabînin borcuna kefâlet sahîh olur.

630 Madde — Mekfûlün-bih nefs ise ma'lûm olması şartdır ve mâl ise ma'lûm olması şart değildir.

15
L