145

Âriyet gerek oda gibi müstamelînin ihtilâfiyle muhtelif olmayan şeylerden olsun ve gerek binek atı gibi müstamelînin ihtilâfiyle muhtelif olan şeylerden olsun.

Meselâ bir kimse odamı sana iâre ettim dediği suretde müsteîr anda dilerse kendi ikâmet eder ve dilerse başkasını iskân eder.

Ve kezâ şu atı sana iâre ettim dediği suretde müsteîr dilerse ol ata kendi biner ve dilerse başkasını bindirir.

٨٢٠ madde Müntefiin tayini müstamelînin ihtilâfiyle muhtelif olan şeylerde muteberdir ve muhtelif olmayan şeylerde muteber değildir. Fakat muîr anı başkasına verme deyu nehyetmiş ise müsteîr beher-hâl anı başkasına istimâl ettiremez.
Meselâ senin rükûbun içün bu atı sana iâre ettim dediği suretde müsteîr ol ata uşağını bindiremez.
Ammâ senin ikâmetin içün bu odayı iâre ettim dediği suretde müsteîr kendi ikâmet edebildiği gibi başkasını dahi iskân edebilir. Fakat başkasını iskân etme demiş ise edemez.

٨٢١ madde Bir mahall-i muayyene deyu hayvan istiâre olundukda yollar müteaddid olsa müsteîr âdet üzre nâsın sülûk ettiği yollardan her hangisine dilerse gidebilir. Ammâ mutad olmayan yoldan gidip de hayvan telef olsa zâmin olur. Kezâlik muîrin tayin ettiği yolun gayrı bir yoldan gidip de hayvan telef oldukda eğer müsteîrin sülûk ettiği yol daha uzak yâ gayr-i me’mun veyahud hilâf-ı mutad ise müsteîre zamân lâzım gelir.

٨٢٢ madde Bir kimse bir kadından zevcinin mülkü olan bir şeyi âriyet isteyip o dahi bilâ-izin verip de ol şey zâyi olduğu suretde eğer derûn-ı hânede ve ale’l-ceri’l-âde zevcenin yedinde bulunan eşyadan ise gerek ol kadına ve gerek müsteîre zamân lâzım gelmez. Değil ise meselâ at gibi kadınlar yedinde bulunmayan bir şey ise zevc diler ise zevcesine ve dilerse müsteîre tazmin ettirir.

٨٢٣ madde Muîrin izni olmaksızın müsteîr âriyeti âhare îcâr veyahud...

١٩