392

Doksan sekizinci mâdde: Her bir poliçenin te’diyesi kabul ve havale tarîkiyle icra olunagelmekde ise de hîn-i havalede havale olunan kimse akçeyi verecek adama i’timad edemediği takdirce aval ta’bir olunur ihtiyaten haricden bir kefil taleb ve ahzına muktedir olabilir.

Doksan dokuzuncu mâdde: İşbu aval kefaleti haricden bir kimse tarafından i’ta olunarak poliçe üzerine tahrir olunmak veyahud başkaca bir senede rabt etdirmek müsavidir ve aval tarîkiyle kefil olan kimse poliçeyi keşide ve havale edenler misillü birbirlerine kefil ve zâmın olur meğer ki tarafeynin başkaca mukaveleleri sebkat etmiş ola.

Yüzüncü mâdde: Poliçe kâğıdı işaret eylediği meskûkât ile te’diye olunmak lâzımdır.

Yüz birinci mâdde: Poliçe akçesini va’desinden evvel te’diye eden kimse ol poliçe hakkında bir gûne hîle ve fesad iddia olunduğu halde mes’uliyetden halas olamayub te’diyesi mu’teber olub olmadığı ticarethane ma’rifetiyle tedkik ve rü’yet olunmak lâzım gelir.

Yüz ikinci mâdde: Bir poliçeyi va’desinde bertarafden men’ ve tenbih olunmadığı halde te’diye eden kimse bilkülliye berîü’z-zimme olur.

Yüz üçüncü mâdde: Poliçenin hâmili va’desinden evvel meblağını ahz etmek üzere icbar olunamaz.

Yüz dördüncü mâdde: Poliçenin te’diyesi ikinci ve üçüncü ve dördüncü ve sair her hangı nüshasıyla icra olunur ise mu’teber olub ancak te’diye olunan nüshada diğer nüshaların hükmü lağv olunduğu muharrer olmak lâzımdır.

Yüz beşinci mâdde: Bir poliçenin ikinci ve üçüncü ve dördüncü ve sair nüshasıyla akçesini veren kimse kabulü hâvî ve vaz’-ı imza etdiği nüshayı istirdad etmez ise beraet-i zimmetini tahsil edemez.

Yüz altıncı mâdde: Poliçenin te’diyesine muhalefet caiz olmayub meğer ki poliçe kâğıdı zayi’ olmuş veyahud hâmilinin iflası zuhur etmiş ola.

Yüz yedinci