64

304 Madde — İcâzet-i fi’liyye rızâya ve feskh-i fi’lî adem-i rızâya delâlet eden fiildir.
Meselâ müşteri muhayyer olduğu hâlde müddet-i hıyârında mebî‘i satılığa çıkarmak
yâhud rehn veyâ îcâr etmek gibi temellükün levâzımından olan bir vechle tasarruf
etmesi icâzet-i fi’liyye ve bâyi‘ muhayyer olduğu hâlde ol vechle tasarruf etmesi
feskh-i fi’lîdir.

305 Madde — Muhayyer olan kimse bey‘i feskh veyâhud infâz etmedin müddet-i
hıyâr mürûr eder ise bey‘ temâm olur.

306 Madde — Hıyâr-ı şart vârise intikâl etmez.
Bu sûretde muhayyer olan kimse bâyi‘ ise vefâtiyle müşteri mebî‘e mâlik olur.
Ve eğer muhayyer müşteri ise vefâtında vârisi muhayyer olmaksızın mebî‘e mâlik olur.

307 Madde — Bâyi‘ ve müşteri ikisi birden muhayyer oldukları takdîrde her kangısı
feskh eder ise bey‘ münfesih olur ve her kangısı icâzet verir ise yalnız
onun hıyârı zâil olup diğeri muhayyer kalır.

308 Madde — Yalnız bâyi‘ muhayyer olduğu sûretde mebî‘ kendi mülkünden
çıkmayıp yine kendisinin malı addolunur.
Ve mebî‘ ba‘de’l-kabz müşteri yedinde telef olsa semen-i müsemmâ lâzım gelmeyip
müşterinin yevm-i kabzdaki kıymetini vermesi lâzım gelir.

309 Madde — Yalnız müşteri muhayyer olduğu sûretde mebî‘ bâyi‘in mülkünden
çıkıp müşterinin malı addolunur.
Ve mebî‘ ba‘de’l-kabz müşteri yedinde telef olsa semen-i müsemmânın i‘tâsı lâzım gelir.

( Fasl-ı Sânî )
( Hıyâr-ı vasf beyânındadır )

310 Madde — Bâyi‘in bir vasf-ı mergûb ile muttasıf olmak üzere satmış
olduğu mal ol vasıfdan ârî çıksa müşteri muhayyerdir.
Dilerse bey‘i feskh eder ve dilerse mecmû‘-ı semen-i müsemmâ ile mebî‘i kabûl eder.
Buna hıyâr-ı vasf derler.
Meselâ sağılır deyu satılmış olan bir ineğin sütten kesilmiş olduğu zâhir
olsa müşteri muhayyer olur.

Ve kezâ