77

Meselâ vefâen satılan bağın üzümü bâyi‘ ile müşteri beyninde münâsafeten taksim olunmak üzere bittarâzı mukâvele etseler ol mukâvele mûcibince amel olunmak lâzım gelir.

399 Madde: Vefâen satılan malın kıymeti deyne müsâvî olduğu halde müşteri yedinde telef olsa mukâbili olan deyn sâkıt olur.

400 Madde: Vefâen satılan malın kıymeti deynden nâkıs olduğu halde müşteri yedinde telef olsa kıymeti mikdârı deynden sâkıt olur ve üst tarafını dahi müşteri bâyi‘den ahz ve istirdâd eyler.

401 Madde: Vefâen satılan malın kıymeti deynden ziyâde olduğu halde müşteri yedinde telef olsa kıymetinden deyn mukâbili olan mikdârı sâkıt olur ve ta‘addî vukû‘ bulmuş ise ziyâdeyi dahi müşteri zâmin olur ve eğer bilâ-ta‘addî telef olmuş ise ol ziyâdeyi müşterinin ödemesi lâzım gelmez.

402 Madde: Bey‘-i vefâda mütebâyi‘ândan birisi fevt oldukda hakk-ı fesih vereseye intikâl eder.

403 Madde: Müşteri alacağını istîfâ etmedikçe vefâen iştirâ etmiş olduğu mala bâyi‘in dîger garîmleri müdâhale edemez.

Fî 7 Zilhicce sene 1285 ve fî 9 Mart sene 1285