89

Meselâ bir kimse icâre-i sahîha ile istîcâr eylediği hâneyi kabz etdikden sonra sâkin olmasa bile ücret vermesi lâzım gelir.

Madde 471
İcâre-i fâsidede istîfâ-yı menfaate iktidâr kâfi olmayıp hakîkaten intifâ bulunmadıkça ücret lâzım olmaz.

Madde 472
Min gayr-i akd ve bilâ-izin bir kimse birinin malını isti'mâl ettiği sûretde muadd li'l-istiğlâl ise ecr-i misil lâzım olur değil ise lâzım olmaz fakat mal sâhibi ücret mutâlebe etdikden sonra isti'mâl eder ise muadd li'l-istiğlâl olmasa dahi ücret itâsı lâzım gelir.
Zîrâ bu hâlde isti'mâl etmesiyle ücrete râzı olmuş olur.

Madde 473
Ücretin ta'cîl ve te'cîli hakkında âkideyn her ne şart ederler ise ana riâyet olunur.

Madde 474
Te'cîl-i bedel şart olduğu sûretde ibtidâ âcirin me'cûru teslîm ve ecîrin ameli îfâ etmesi lâzım gelip ücretin îfâsı ancak mukâvele olunan vakt-i te'diyenin inkizâsında lâzım olur.

Madde 475
Ta'cîl ve te'cîl şartı olmaksızın akd olunan icâre-i mutlakada akd-i icâre gerek menâfi-i a'yân üzerine olsun ve gerek amel üzerine olsun her hâlde ibtidâ âcirin me'cûru teslîm ve ecîrin ameli îfâ etmesi lâzım gelir.

Madde 476
Ücret eğer şehriye yâhud seneviye gibi bir vakt-i muayyen ile muvakkat ise lüzûm-ı îfâsı ol vaktin inkizâsındadır.
Meselâ şehriye ise ayın tamâmında ve seneviye ise sene hitâmında îfâ olunmak lâzım gelir.

Madde 477
Ücretin lüzûmunda me'cûrun teslîmi şartdır.
Ya'ni kirâ vakt-i teslîmden i'tibâren işler.
Bu sûretde âcir kabl-et-teslîm mürûr eden müddetin ücretini alamaz.
Ve eğer kabl-et-teslîm müddet-i icâre munkazî olur ise ücretten bir şeye müstehak olmaz.

Madde 478
Me'cûr ile intifâ' bi'l-külliye fevt oldukda ücret sâkıt olur.

12