Büyük Dil Modeli Tarafından Üretilen Metin
344
Zımnında gerek rüsûmât me’mûru kezâlik demir yolu derûnuna girebileceklerdir. Bekçiler ve demir yolun sâir hademeleri bilâ-ruhsat demir yol derûnuna veyâhûd demir yola mülhak olan kıtaâtdan birisine girmiş olan kesânı hemân dışarıya çıkaracaklar ve itâat etmedikleri hâlde zabtiye ma’rifetiyle ihrâc edeceklerdir. Demir yolu üzerinde veyâhûd aña müteallik mahallerde bârgîr ve hayvânât-ı sâire bulundukda bunlar tevkîf olunub koyun ve keçi ve dâna ise beheri içün beş kuruş ve inek ve öküz ve manda ve deve ise beheri içün elli kuruş cezâ-yı nakdî alınmaksızın ashâbına iâde olunmayacakdır.
On beşinci mâdde: Bineceği araba içün yedinde bileti olmayanların vapur arabalarına girmesi memnû’ olub buña mugâyir hareket edenlerden vereceği ücret-i nakliyenin iki misli raddesine kadar çıkarılmak mecâz olmak üzere münâsib mikdâr cezâ-yı nakdî ahz olunur. Hâmil olduğu biletde muharrer olan sınıf arabasının mâfevkinde bulunan dîger arabaya duhûl edenlerden girdikleri isbât olunan mevkifden i’tibâren mevki’ fîâtı farkı ahz olundukdan başka işbu farkın nısfı mikdârı dahi cezâ-yı nakdî alınır. Vapur arabalarını beklemek üzere nisvâna mahsûs olan tevkîfhânelere veyâhûd mücerred kadınlara mahsûs olan arabalara zükûrun girmesi memnû’ olub duhûl eden olur ise der-akab çıkarılır. Çift yoldan ibâret olan demir yollarda arabalara yolun dış tarafına olan kapılarından girib çıkmalı ve bundan başka tarafdan giren veyâhûd çıkan kimseden bir aded beyaz mecidiye cezâ-yı nakdî ahz olunur. Mevkiflerin gayrı mahalden veyâhûd arabalar tamâmiyle tevakkuf etmemiş iken arabalara girib çıkmak memnû’ olub mugâyir hareketde bulunanlardan bir yirmilik mecidiye cezâ-yı nakdî alınır. Şerâit-i muharrerenin îfâ ve icrâsı zımnında yolcular kumpanya me’mûrları tarafından vukû’ bulacak tenbîhâtı ısgâya ve her ne vakit taleb olunur ise mevki’ biletlerini me’mûrîn-i mûmâileyhime ibrâza mecbûr oldukları gibi kumpanya me’mûrları dahi demir yolunun yolculara müteallik usûl ve kavâidini ve ne vechle hareket etmek lâzım geleceğini yolculara arabalara binecekleri vakit beyân ve ihtâr edeceklerdir. Arabaların kapısını kilitlemek kumpanyaya memnû’ olub kapatması dahi ol sûretle olacakdır ki kazâ vukû’unda yolcular kendi başlarına kapıyı açub dışarıya çıkabileler.
On Altıncı
Zımnında gerek rüsûmât me’mûru kezâlik demir yolu derûnuna girebileceklerdir. Bekçiler ve demir yolun sâir hademeleri bilâ-ruhsat demir yol derûnuna veyâhûd demir yola mülhak olan kıtaâtdan birisine girmiş olan kesânı hemân dışarıya çıkaracaklar ve itâat etmedikleri hâlde zabtiye ma’rifetiyle ihrâc edeceklerdir. Demir yolu üzerinde veyâhûd aña müteallik mahallerde bârgîr ve hayvânât-ı sâire bulundukda bunlar tevkîf olunub koyun ve keçi ve dâna ise beheri içün beş kuruş ve inek ve öküz ve manda ve deve ise beheri içün elli kuruş cezâ-yı nakdî alınmaksızın ashâbına iâde olunmayacakdır.
On beşinci mâdde: Bineceği araba içün yedinde bileti olmayanların vapur arabalarına girmesi memnû’ olub buña mugâyir hareket edenlerden vereceği ücret-i nakliyenin iki misli raddesine kadar çıkarılmak mecâz olmak üzere münâsib mikdâr cezâ-yı nakdî ahz olunur. Hâmil olduğu biletde muharrer olan sınıf arabasının mâfevkinde bulunan dîger arabaya duhûl edenlerden girdikleri isbât olunan mevkifden i’tibâren mevki’ fîâtı farkı ahz olundukdan başka işbu farkın nısfı mikdârı dahi cezâ-yı nakdî alınır. Vapur arabalarını beklemek üzere nisvâna mahsûs olan tevkîfhânelere veyâhûd mücerred kadınlara mahsûs olan arabalara zükûrun girmesi memnû’ olub duhûl eden olur ise der-akab çıkarılır. Çift yoldan ibâret olan demir yollarda arabalara yolun dış tarafına olan kapılarından girib çıkmalı ve bundan başka tarafdan giren veyâhûd çıkan kimseden bir aded beyaz mecidiye cezâ-yı nakdî ahz olunur. Mevkiflerin gayrı mahalden veyâhûd arabalar tamâmiyle tevakkuf etmemiş iken arabalara girib çıkmak memnû’ olub mugâyir hareketde bulunanlardan bir yirmilik mecidiye cezâ-yı nakdî alınır. Şerâit-i muharrerenin îfâ ve icrâsı zımnında yolcular kumpanya me’mûrları tarafından vukû’ bulacak tenbîhâtı ısgâya ve her ne vakit taleb olunur ise mevki’ biletlerini me’mûrîn-i mûmâileyhime ibrâza mecbûr oldukları gibi kumpanya me’mûrları dahi demir yolunun yolculara müteallik usûl ve kavâidini ve ne vechle hareket etmek lâzım geleceğini yolculara arabalara binecekleri vakit beyân ve ihtâr edeceklerdir. Arabaların kapısını kilitlemek kumpanyaya memnû’ olub kapatması dahi ol sûretle olacakdır ki kazâ vukû’unda yolcular kendi başlarına kapıyı açub dışarıya çıkabileler.
On Altıncı