Büyük Dil Modeli Tarafından Üretilen Metin
736
Lazım gelür zâbitân ve neferâtdan yerlü ve müteehhil olanlara ale’t-tarîki’l-münâvebe haftada bir gice hânelerine ruhsat verilecekdir.
On İkinci Madde: Asâkir-i zabtiye zâbitân ve neferâtının vak‘ ve nâmuslarını muhill olan mahallere duhûl ve ikâmet etmeleri ve mahbûs ile görüşüp lakırdı etmeleri memnû‘ olduğundan buralarına zâbitânı taraflarından müstemirren dikkat ve nezâret olunacakdır.
On Üçüncü Madde: Zabtiye zâbitân ve neferâtı kavânîn ve nizâmât-ı devlet-i aliyyenin ta‘yîn eylediği ahvâlden dolayı her mahalle duhûle me’zûn olup fakat mesâlih-i âdiyede lede’l-iktizâ kâide-i mer‘iyesi mûcibince imâm ve muhtâr veyâhûd ahâli-i mu‘teber ve ihtiyârânından bir iki âdem alınmadıkça hîç kimsenin hânesine ve hânesi hükmünde olan harîmine girmeleri kat‘iyyen memnû‘dur.
On Dördüncü Madde: Asâkir-i zabtiye zâbitân ve neferâtı kendilerini her hâlde nizâmât-ı mahsûsa ve âdâb ve terbiye-i askeriye tahtında bulundurup şeref ve şân-ı askerîye münâkız tarz ve tavırdan ve me’mûrîn ahâli haklarında sû’-i mu‘âmeleden begâyet tevakkî ederek bir yerde zâbitân-ı askeriye ve me’mûrîn-i mülkiyeye tesâdüf etdikleri hâlde merâsim-i ihtirâmiyeyi icrâ edeceklerdir buna muhâlif hareket edenler hakkında kânûnen mücâzât-ı tekdîriye icrâ olunur.
On Beşinci Madde: Neferât-ı zabtiyeden biri gerek zâbitânın ve gerek me’mûrîn-i mülkiye ve sâireden birinin hizmet-i zâtiyesinde veyâ vâli ve mutasarrıf ve kâim-makâm ve müdürden ve kendi zâbitlerinden mâadâ bir me’mûrun maiyyetine tahsîs edilmek veyâhûd birlikde hânesine gidip gelmek ve süvârî bârgîrleri hizmet-i sâirede kullanılmak memnû‘ olmakla o makûle ahvâlden birinin vukû‘unda neferin âhare hizmet etdiği günlerin ma‘âşı kat‘ ile diviye alınır ve emir ve cebr ile istihdâm edilmiş ise âmirine tazmîn etdirilür.
On Altıncı Madde: Süvârî ve piyâde asâkir-i zabtiyeden hizmet-i mahsûsa ile bir mahalle gönderilecek olanlara mevki‘ ve maslahatın îcâbına göre zâbitânı taraflarından bir müddet ta‘yîn olunarak bir günde görülüp avdet olunabilecek bir iş...
Lazım gelür zâbitân ve neferâtdan yerlü ve müteehhil olanlara ale’t-tarîki’l-münâvebe haftada bir gice hânelerine ruhsat verilecekdir.
On İkinci Madde: Asâkir-i zabtiye zâbitân ve neferâtının vak‘ ve nâmuslarını muhill olan mahallere duhûl ve ikâmet etmeleri ve mahbûs ile görüşüp lakırdı etmeleri memnû‘ olduğundan buralarına zâbitânı taraflarından müstemirren dikkat ve nezâret olunacakdır.
On Üçüncü Madde: Zabtiye zâbitân ve neferâtı kavânîn ve nizâmât-ı devlet-i aliyyenin ta‘yîn eylediği ahvâlden dolayı her mahalle duhûle me’zûn olup fakat mesâlih-i âdiyede lede’l-iktizâ kâide-i mer‘iyesi mûcibince imâm ve muhtâr veyâhûd ahâli-i mu‘teber ve ihtiyârânından bir iki âdem alınmadıkça hîç kimsenin hânesine ve hânesi hükmünde olan harîmine girmeleri kat‘iyyen memnû‘dur.
On Dördüncü Madde: Asâkir-i zabtiye zâbitân ve neferâtı kendilerini her hâlde nizâmât-ı mahsûsa ve âdâb ve terbiye-i askeriye tahtında bulundurup şeref ve şân-ı askerîye münâkız tarz ve tavırdan ve me’mûrîn ahâli haklarında sû’-i mu‘âmeleden begâyet tevakkî ederek bir yerde zâbitân-ı askeriye ve me’mûrîn-i mülkiyeye tesâdüf etdikleri hâlde merâsim-i ihtirâmiyeyi icrâ edeceklerdir buna muhâlif hareket edenler hakkında kânûnen mücâzât-ı tekdîriye icrâ olunur.
On Beşinci Madde: Neferât-ı zabtiyeden biri gerek zâbitânın ve gerek me’mûrîn-i mülkiye ve sâireden birinin hizmet-i zâtiyesinde veyâ vâli ve mutasarrıf ve kâim-makâm ve müdürden ve kendi zâbitlerinden mâadâ bir me’mûrun maiyyetine tahsîs edilmek veyâhûd birlikde hânesine gidip gelmek ve süvârî bârgîrleri hizmet-i sâirede kullanılmak memnû‘ olmakla o makûle ahvâlden birinin vukû‘unda neferin âhare hizmet etdiği günlerin ma‘âşı kat‘ ile diviye alınır ve emir ve cebr ile istihdâm edilmiş ise âmirine tazmîn etdirilür.
On Altıncı Madde: Süvârî ve piyâde asâkir-i zabtiyeden hizmet-i mahsûsa ile bir mahalle gönderilecek olanlara mevki‘ ve maslahatın îcâbına göre zâbitânı taraflarından bir müddet ta‘yîn olunarak bir günde görülüp avdet olunabilecek bir iş...