124

1436 Madde — Yerin zer’a sâlih olması ve çiftçiye teslim edilmesi şartdır.

1437 Madde — Bâlâda mezkûr olan şartlardan biri bulunmaz ise muzaraa fâsid olur.

1438 Madde — Muzaraa-i sahîhada âkidîn nasıl şart etdiler ise hâsılatı beynlerinde ol vechile taksim ederler.

1439 Madde — Muzaraa-i fâsidede hâsılat kâmilen tohum sâhibinin olur. Diğeri yer sâhibi ise yerinin ücretini alır ve eğer çiftçi ise ecr-i misl alır.

1440 Madde — Ekin yeşil iken yer sâhibi fevt olsa ekin yetişinceye kadar çiftçi işine devam eder. Müteveffânın vârisleri aña mâni olamaz.
Ve eğer çiftçi fevt olsa kendisinin vârisi anın makamına kâim olup dilerse ekin yetişinceye değin ziraat işine devam eyler. Yer sâhibi aña mâni olamaz.

Fasl-ı Sâni
( Musâkât beyanındadır )

1441 Madde — Musâkât bir tarafdan eşcâr ve diğer tarafdan terbiye olmak ve hâsıl olan meyve beynlerinde taksim olunmak üzere bir nevi şirketdir.

1442 Madde — Musâkâtın rüknü îcâb ve kabuldür.
Şöyle ki eşcâr sâhibi meyvesinden şu kadar hisse almak üzere musâkât vechile şu eşcârı saña verdim deyip âmil ya’ni ol eşcârı terbiye edecek olan kimse dahi kabul etse musâkât mün’akid olur.

1443 Madde — Âkidînin âkıl olması şartdır. Bâliğ olması şart değildir.

1444 Madde — Muzaraada olduğu gibi akd-i musâkâtda dahi âkidînin hisseleri nısıf ve sülüs gibi cüz’-i şâyi olarak ta’yin olunmak şartdır.

1445 Madde — Eşcârın âmile teslimi şartdır.

1446 Madde — Musâkât-ı sahîhada âkidîn beynlerinde şart etdikleri vechile meyveyi taksim ederler.

( 1447 )