133

1480 Madde Bir kimesne iştirâsına vekil olduğu şeyin nısfını iştira ettiği surette eğer o şeyin teb’izinde zarar var ise şirâsı müvekkil hakkında nâfiz olmaz yok ise nâfiz olur.
Meselâ bir top kumaş al deyip de vekil yarım top alsa müvekkil hakkında nâfiz olmayıp o mal vekilin üzerinde kalır ammâ altı kile buğday al deyip de vekil üç kile alsa müvekkil için alınmış olur.

1481 Madde Müvekkil bana bir cübbelik çuha al deyip de vekilin aldığı çuhadan cübbe çıkmazsa şirâsı müvekkil hakkında nâfiz olmayıp o çuha vekilin üzerinde kalır.

1482 Madde Bir şeyin behâsı beyan olunmaksızın iştirâsına vekil olan kimesne o şeyi kıymet-i misliyesiyle alabildiği gibi gabn-ı yesîr ile dahi alabilir fakat et ve ekmek gibi si’r ve kıymeti muayyen olan şeylerde gabn-ı yesîr dahi mafu olmaz ammâ gabn-ı fâhiş ile alırsa her halde şirâsı müvekkil hakkında nâfiz olmayıp o mal kendisinin üzerinde kalır.

1483 Madde Ale’l-ıtlak iştira nukûd ile iştirâya masruf olur bu surette bir şeyin iştirâsına vekil olan kimse anı bir mal ile trampa etse müvekkil hakkında nâfiz olmayıp o şey vekilin üzerinde kalır.

1484 Madde Bir mevsim-i muayyende lüzumu olan şeyi almak için bir kimesne diğerini tevkil etse o mevsime masruf olur.
Meselâ bir kimesne bir bahar mevsiminde şali cübbe almak için birini tevkil etse o yazın kullanılmak üzere cübbe alması için tevkil etmiş olur mevsim geçtikten sonra yâhud gelecek senenin baharında alsa müvekkil hakkında nâfiz olmayıp vekilin aldığı cübbe kendi üzerinde kalır.

1485 Madde Bir muayyen şeyin iştirâsına vekil olan kimse o şeyi kendisi için iştira edemez ve iştira ederken ben bunu kendim için aldım dese bile kendisinin olmayıp müvekkilin olur.
Meğerki müvekkilin tayin ettiği behâdan ziyadeye ve tayin-i behâ etmediği surette gabn-ı fâhiş ile alırsa o vakit o mal vekilin olur.
Ve bir de müvekkil hazır olduğu halde vekil ben bunu kendim için aldım derse o mal vekilin olur.