134

1486 Madde Bir kimse bana falanın atını al deyip de vekil lâzım bir şey söylemeksizin gidip o atı iştira ettiği takdirde eğer alırken müvekkil için aldım derse müvekkilin olur.
Ve eğer kendim için aldım derse kendisinin olur.
Amma yalnız aldım deyip de kimin için aldığını söylememiş iken sonradan müvekkil için aldım dediği surette eğer at telef yahut bir ayıp hadis olmadan demiş ise tasdik olunur.
Ve eğer at telef yahut bir ayıp hadis olduktan sonra demiş ise tasdik olunmaz.

1487 Madde Bir şey almak üzere bir kimseyi iki kişi başka başka tevkil ettiği surette vekil o malı alırken hangisi için kasd ve murad etmiş ise o mal onun olur.

1488 Madde Vekil bi’ş-şirâ kendi malını müvekkil için satsa sahih olmaz.

1489 Madde Vekil aldığı malı henüz müvekkile teslim etmeden ayıbına muttali olsa onu kendiliğinden olarak reddedebilir.
Amma müvekkile teslim ettikten sonra onun emr ve tevkili olmaksızın reddedemez.

1490 Madde Vekil eğer malı müeccel olarak iştira eylese müvekkil hakkında dahi müeccel olup vekil onun semenini peşin olarak taleb edemez.
Amma vekil peşin para ile iştira ettikten sonra bayi semeni tecil etse vekil semeni müvekkilden ber-vech-i peşin taleb edebilir.

1491 Madde Vekil bi’ş-şirâ semeni kendi malından verip de mebii kabz etse müvekkile rücu edebilir yani verdiği semeni ondan alabilir.
Ve mal-ı müşteranın semeni henüz bayie vermemiş olsa bile müvekkilden semeni taleb ve müvekkil onu eda edinceye dek malı habs ve tevkif edebilir.

1492 Madde Vekil bi’ş-şirâ yedinde mal-ı müştera kazara telef ya zayi olsa müvekkilin malından telef olur ve semenden bir şey sakıt olmaz.
Fakat vekil onu istifa-yı semen için habs edip de o halde telef ya zayi olsa semenini vekilin vermesi lâzım gelir.

1493 Madde Vekil bi’ş-şirâ müvekkilin izni olmadıkça akd-i beyi ikale edemez.

( Fasl )