Büyük Dil Modeli Tarafından Üretilen Metin
136
Kendi malından müvekkile eda etmek üzere cebr olunmaz.
1503 Madde Semen-i mebîi kabz etmek vekilin hakkı olsa dahi müvekkil kabz ediverirse sahih olur.
1504 Madde Vekil eğer ücretsiz ise sattığı malın semenini istifa ve tahsile mecbur değildir fakat kendü rızasıyla tahsil etmediği takdirde müvekkilini kabz ve tahsil-i semene tevkil etmesi lazım gelir. Amma dellal ve simsar gibi ücret ile bey'a vekil olan kimse mebîin semenini istifa ve tahsile mecburdur.
1505 Madde Vekil bi'l-bey' hodbehod bey'i ikale edebilir. Fakat bu ikale müvekkil hakkında nafiz olmayıp vekilin müvekkile semeni vermesi lazım gelir.
Fasl-ı Râbi'
( Me'mûre dâir olan mesâil beyanındadır )
1506 Madde Bir kimse bir şahsa yahud mîrîye olan deyni eda etmek üzere diğer kimseye emr edip de o dahi kendi malından ifa etse sonra âmire rücû' eder âmir gerek rücû'u şart etsin ve gerek şart etmesin ya'ni gerek sonra benden almak üzere borcumu ver yahud sen ver de sonra ben sana vereyim demek gibi bir ta'bir ile me'mûrun kendisine rücû' etmesini şart eylesin ve gerek yalnız borcumu ver demiş olsun.
1507 Madde Kendi malından meskûkât-ı mağşûşe ile ifa-yı deyne me'mûr olan kimse dâine meskûkât-ı hâlise verse âmirden meskûkât-ı mağşûşe alır. Ve meskûkât-ı hâlise ile ifa-yı deyne me'mûr olan kimse meskûkât-ı mağşûşe ile eda-yı deyn etse âmirden meskûkât-ı mağşûşe alır. Amma bir deynin edasına me'mûr olan kimse dâine kendi malını satıp da âmirin deynine takas etse deynin mikdarı ne ise âmirden anı alır ve kendi malını dâine değerinden ziyadeye satmış olsa bile âmir-i medyun ol ziyadeyi deyninden tenzil ettiremez.
1508 Madde Bir kimse kendisi veyahud ehl ve ıyali içün masraf etmek üzere âhar kimesneye emr ettikde sonra masrafını ben vereyim deyu
( Rücû'u )
Kendi malından müvekkile eda etmek üzere cebr olunmaz.
1503 Madde Semen-i mebîi kabz etmek vekilin hakkı olsa dahi müvekkil kabz ediverirse sahih olur.
1504 Madde Vekil eğer ücretsiz ise sattığı malın semenini istifa ve tahsile mecbur değildir fakat kendü rızasıyla tahsil etmediği takdirde müvekkilini kabz ve tahsil-i semene tevkil etmesi lazım gelir. Amma dellal ve simsar gibi ücret ile bey'a vekil olan kimse mebîin semenini istifa ve tahsile mecburdur.
1505 Madde Vekil bi'l-bey' hodbehod bey'i ikale edebilir. Fakat bu ikale müvekkil hakkında nafiz olmayıp vekilin müvekkile semeni vermesi lazım gelir.
Fasl-ı Râbi'
( Me'mûre dâir olan mesâil beyanındadır )
1506 Madde Bir kimse bir şahsa yahud mîrîye olan deyni eda etmek üzere diğer kimseye emr edip de o dahi kendi malından ifa etse sonra âmire rücû' eder âmir gerek rücû'u şart etsin ve gerek şart etmesin ya'ni gerek sonra benden almak üzere borcumu ver yahud sen ver de sonra ben sana vereyim demek gibi bir ta'bir ile me'mûrun kendisine rücû' etmesini şart eylesin ve gerek yalnız borcumu ver demiş olsun.
1507 Madde Kendi malından meskûkât-ı mağşûşe ile ifa-yı deyne me'mûr olan kimse dâine meskûkât-ı hâlise verse âmirden meskûkât-ı mağşûşe alır. Ve meskûkât-ı hâlise ile ifa-yı deyne me'mûr olan kimse meskûkât-ı mağşûşe ile eda-yı deyn etse âmirden meskûkât-ı mağşûşe alır. Amma bir deynin edasına me'mûr olan kimse dâine kendi malını satıp da âmirin deynine takas etse deynin mikdarı ne ise âmirden anı alır ve kendi malını dâine değerinden ziyadeye satmış olsa bile âmir-i medyun ol ziyadeyi deyninden tenzil ettiremez.
1508 Madde Bir kimse kendisi veyahud ehl ve ıyali içün masraf etmek üzere âhar kimesneye emr ettikde sonra masrafını ben vereyim deyu
( Rücû'u )