137

Rücû‘ı şart etmese bile ol kimesne kadr-i ma‘rûf masrafını âmirden alır
Kezâlik hânemi yapdır deyu emr idüp de me’mûr dahi yapdırdığı sûretde rücû‘ı
şart etmemiş olsa bile sarf etdiği kadr-i ma‘rûf meblağı âmirden alır

1509 Mâdde — Bir kimesne felâna ödünç akçe yâhud bahşiş veyâhud sadaka
vir soñra ben saña viririm deyu âhar kimesneye emr idüp de o dahi virse
soñra âmire rücû‘ eder
Ammâ soñra ben saña viririm yâhud soñra benden al dimek gibi bir söz ile rücû‘ı
şart etmeksizin yalnız vir didiği sûretde me’mûr aña rücû‘ idemez
Şu kadar var ki me’mûr eğer âmiriñ iyâlinde bulunmak yâhud şerîki olmak gibi
bir vechile bu misillü husûslarda âmire rücû‘ı örf ve âdet ise rücû‘ı
şart etmemiş olduğu sûretde dahi rücû‘ eyler (36) mâddeye bak

1510 Mâdde — Bir kimesneniñ emri ancak kendi mülkü hakkında cârî olur
Meselâ bir kimesne şu malı deñize at deyüp de me’mûr dahi anı başkasınıñ malı
olduğunu bilerek atsa sâhibi ol malı atana tazmîn etdirir mücber olmadıkça
âmire bir şey lâzım gelmez

1511 Mâdde — Bir kimesne benim şu kadar guruş deynimi sen kendi malıñdan edâ et
deyu âhar kimesneye emr idüp o dahi va‘d etdikden soñra edâdan imtinâ‘ etse
mücerred va‘d etmiş olmasiyle ol kimesne edâ-yı deyne cebr olunmaz

1512 Mâdde — Âmiriñ me’mûrda alacağı yâhud emânet akçesi olub da
andan deynimi edâ etmek üzre emr eylese me’mûr edâ-yı deyne cebr olunur
Ammâ âmir filân malımı sat da deynimi edâ et didiği sûretde me’mûr eğer vekîl
müteberri‘ ise bile cebr olunmaz
Ve eğer vekîl bi’l-ücre ise ol malı bey‘ ile âmiriñ deynini edâ etmek üzre
cebr olunur

1513 Mâdde — Bir kimesne filân dâine vir deyu âhar kimesneye bir mikdâr akçe
virdiği sûretde âmiriñ başka dâinleri andan hisse almağa salâhiyetleri olmayup
me’mûr ol akçeyi ancak âmiriñ emr etdiği dâine virir

1514 Mâdde — Bir kimesne borcunu te’diye etmek üzre başkasına bir mikdâr
akçe virüp de me’mûr henüz ol meblağı dâine i‘tâ yâ irsâl ve îsâl etmeden

10