Büyük Dil Modeli Tarafından Üretilen Metin
254
Ve tahrîriye mezkûr nümûnelere tatbîkan icrâ kılınacaktır.
Otuz dördüncü madde: Ale’l-umûm kol ma‘şerlerinin tutacakları defterler ile kazâlarda tutulacak esâs defterleri matbû‘ olarak verileceğinden bundan mâ‘adâ lüzûmu olan mühimmât-ı kırtâsiye masârifinin mikdârı vilâyetçe ta‘yîn olunub bu mikdardan ziyâde bir şey sarf olunmayacaktır. Ve kol ma‘şerleri tutacakları defterleri sâbit mürekkeb ya‘nî boya nev‘inden olub silinmekle çıkmayan mürekkeb ile tahrîr eyleyecek ve re’s-i kazâdan verilen defterlerden mâ‘adâ hîç bir varaka üzerine defter mu‘âmelesi icrâ etmeyecekler. Ve bu defterlerin hîn-i tahrîrinde hakk edilmesi veyâ silinmesi veyâhud bütün bütün karalanması aslâ câ’iz olmayub sehv edildiği hâlde ibtidâ yazılan yeri yine okunacak derecede çizilüb sahîhi yazılacaktır.
Otuz beşinci madde: Hubûbâtın ta‘şîri her yerde nesak-ı vâhid üzere olmayub ba‘zı mahallerde tarlada bulunan demet sayılub aynen demet almak ve ba‘zı yerlerde demet sayıldıktan sonra bir kaç demetden nümûne tutulub ne mikdâr dâne hâsıl olur ise o nisbet üzerine dâne ahz olunmak ve ba‘zı mahallerde dahi harman yerlerinde dâneden aynen öşür istihsâl edilmek müte‘âmil olduğundan ve her yerin te‘âmül-i kadîmi vechle mu‘âmele olunmak lâzım geldiğinden karyelere ta‘yîn olunan ma‘şerler her yerin te‘âmülüne ve âtîde gösterilen usûle tevfîkan ta‘şîre mubâşeret eyleyecekler.
Otuz altıncı madde: A‘şârı aynen demet olarak alınan mahallerde karyelere ta‘yîn olunan kol ma‘şerleri dâ’ire-i me’mûriyetleri dâhilinde bulunan karyelere çıkıb karye ihtiyâr meclisleri a‘zâsından yanlarına bir kaç âdem ile tarla sâhiblerini alarak ve evvel karyelerin imâm ve papaslarına dahi defter tutturarak tarla tarla dolaşub ve bu işi köylülere veyâhud kocalara bırakmayub kendileri dahi birlikde olarak min-el-kadîm cereyân eylediği üzere her kesin demetlerini bi’t-ta‘dâd tahrîr edecek ve akşam olduğu gibi defterlerini karyelerin defterleriyle karşılaşdıracaktır.
Otuz yedinci madde: Kol ma‘şerleri tarafından demetler sayılub tahrîr olundukça öşrü bi’t-tefrîk sâhibinin arabasına tahmîlen bir tarafdan köyün mîrî (içün)
Ve tahrîriye mezkûr nümûnelere tatbîkan icrâ kılınacaktır.
Otuz dördüncü madde: Ale’l-umûm kol ma‘şerlerinin tutacakları defterler ile kazâlarda tutulacak esâs defterleri matbû‘ olarak verileceğinden bundan mâ‘adâ lüzûmu olan mühimmât-ı kırtâsiye masârifinin mikdârı vilâyetçe ta‘yîn olunub bu mikdardan ziyâde bir şey sarf olunmayacaktır. Ve kol ma‘şerleri tutacakları defterleri sâbit mürekkeb ya‘nî boya nev‘inden olub silinmekle çıkmayan mürekkeb ile tahrîr eyleyecek ve re’s-i kazâdan verilen defterlerden mâ‘adâ hîç bir varaka üzerine defter mu‘âmelesi icrâ etmeyecekler. Ve bu defterlerin hîn-i tahrîrinde hakk edilmesi veyâ silinmesi veyâhud bütün bütün karalanması aslâ câ’iz olmayub sehv edildiği hâlde ibtidâ yazılan yeri yine okunacak derecede çizilüb sahîhi yazılacaktır.
Otuz beşinci madde: Hubûbâtın ta‘şîri her yerde nesak-ı vâhid üzere olmayub ba‘zı mahallerde tarlada bulunan demet sayılub aynen demet almak ve ba‘zı yerlerde demet sayıldıktan sonra bir kaç demetden nümûne tutulub ne mikdâr dâne hâsıl olur ise o nisbet üzerine dâne ahz olunmak ve ba‘zı mahallerde dahi harman yerlerinde dâneden aynen öşür istihsâl edilmek müte‘âmil olduğundan ve her yerin te‘âmül-i kadîmi vechle mu‘âmele olunmak lâzım geldiğinden karyelere ta‘yîn olunan ma‘şerler her yerin te‘âmülüne ve âtîde gösterilen usûle tevfîkan ta‘şîre mubâşeret eyleyecekler.
Otuz altıncı madde: A‘şârı aynen demet olarak alınan mahallerde karyelere ta‘yîn olunan kol ma‘şerleri dâ’ire-i me’mûriyetleri dâhilinde bulunan karyelere çıkıb karye ihtiyâr meclisleri a‘zâsından yanlarına bir kaç âdem ile tarla sâhiblerini alarak ve evvel karyelerin imâm ve papaslarına dahi defter tutturarak tarla tarla dolaşub ve bu işi köylülere veyâhud kocalara bırakmayub kendileri dahi birlikde olarak min-el-kadîm cereyân eylediği üzere her kesin demetlerini bi’t-ta‘dâd tahrîr edecek ve akşam olduğu gibi defterlerini karyelerin defterleriyle karşılaşdıracaktır.
Otuz yedinci madde: Kol ma‘şerleri tarafından demetler sayılub tahrîr olundukça öşrü bi’t-tefrîk sâhibinin arabasına tahmîlen bir tarafdan köyün mîrî (içün)