401

1581 Madde — Mukirr ile mukirrun leh mukirrun bihin beyninde ihtilaf etseler bu ihtilafları ikrarın sıhhatine mani olmaz.
Mesela bir kimse cihet-i karzdan dolayı bin kuruş dava edip müddeaaleyh ise semen-i mebi olarak bin kuruş ikrar eylese bu veçhile ihtilafları ikrarın sıhhatine mani olmaz.

1582 Madde — Bir maldan sulha talib olmak o malı ikrar demek olur. Amma bir malın davasından sulha talib olmak o malı ikrar demek olmaz.
Şöyle bir kimse diğer kimesneye zimmetinde bin kuruş alacak hakkım olmağla ver dedikte ol kimesne meblağ-ı mezburdan yediyüz kuruşa sulh olalım deyu sulha talib olsa matlub olan bin kuruşu ikrar etmiş olur.
Amma şu bin kuruş davasından sulh olalım deyu mücerred def-i münazaa için sulha talib olsa meblağ-ı mezburu ikrar etmiş olmaz.

1583 Madde — Bir kimesnenin yedindeki malı diğer kimesnenin şirâye ya isticare ve ya istiareye talib olması yahod bu malı bana hibe et ve ya vedia olarak ver demesi ve yahod ol kimesne ana bu malı vedia olarak al deyip de anın dahi kabul etmesi ol mal kendisinin olmadığını ikrardır.

1584 Madde — Şarta ta'lik olunan ikrar batıldır. Fakat örf-i nâsda hulûl-i ecele salih olan bir zamana ta'lik olunur ise deyn-i müecceli ikrara haml olunur.
Mesela bir kimse diğer kimesneye ben falan mahalle varırsam yahod falan maslahatı deruhde edersem sana şu kadar kuruş deynimdir dese işbu ikrarı batıl olup meblağ-ı mezburun te'diyesi lazım gelmez.
Amma falan ayın ibtidası yahod rûz-i kasım gelirse sana şu kadar kuruş deynimdir dese deyn-i müecceli ikrara haml olunur ve ol vaktin hulûlünde meblağ-ı mezburun te'diyesi lazım gelir. (40) maddeye bak.

1585 Madde — Müşâı ikrar sahihdir.
Şöyle ki bir kimse yedinde olan bir mülk akarın nısf ve sülüs gibi bir hisse-i şâiasını diğer kimesneye ikrar ve o dahi tasdik ettikten sonra kable'l-ifraz ve't-teslim mukirr vefat eylese mukirrun bihin şüyûu işbu ikrarın sıhhatine mani olmaz.

1586 Madde — Dilsizin işaret-i ma'hûdesiyle ikrarı mu'teberdir.