426

( Âsâr-ı Atîka Nizâmnâmesidir )

( Mukaddime )

Birinci Mâdde: Ezmine-i kadîmeden kalan her nevi eşyâ-yı masnûa âsâr-ı atîkadandır.

İkinci Mâdde: Âsâr-ı atîka iki nevdir. Nev-i evvel meskûkât ve nev-i sânî kâbil-i nakl olan veyâhud olmayan eşyâ-yı sâiredir.

* Fasl-ı Evvel *

( Âsâr-ı atîkanın hakk-ı temellüküne ve teferruâtına dâirdir )

Üçüncü Mâdde: Gayr-i mekşûf olan âsâr-ı atîka her nerede bulunursa bulunsun devlete âiddir. Fakat me'zûnen icrâ-yı taharriyât edenlerin bulacakları âsâr-ı atîkanın sülüsü cânib-i mîrîye ve sülüsü dahi bulana ve dîger sülüsü âsâr-ı atîkanın zuhûr etdiği arâzînin sâhibine ve âsâr-ı atîkayı bulan adam kendi arâzîsinde bulmuş ise sülüsânı kendisine ve sülüsü mîrîye âid olacakdır.

Dördüncü Mâdde: Âsâr-ı atîka veyâhud defîne taharrîsi içün doğrudan doğruya veyâhud hukûmet-i mahalliye vâsıtasıyla Maârif Nezâretine mürâcaat olunur.

Beşinci Mâdde: Âsâr-ı atîkanın taksîmi hukûmetin talebine göre aynen veyâhud kıymeten icrâ olunur.

Altıncı Mâdde: Âsâr-ı sâbiteden sâhibli yerlerde bulunan ve mükemmel olan ba'zı maâbid ve ebniye-i sâirenin muhâfazası içün cânib-i hukûmetden mahalline îcâbına göre me'mûr dahi ta'yîn olunacakdır.

* Fasl-ı Sânî *

( Âsâr-ı atîkanın şerâit-i taharriyât ve hafriyâtı beyânındadır )

Yedinci Mâdde: Ruhsat-ı resmiye olmadıkça ve arâzî sâhibi irzâ edilmedikçe bilhâssa âsâr-ı atîka ve defâin taharrîsiçün hafriyât icrâsı memnûdur. Bu memnûiyet hilâfında hareket edenlerin bulacakları âsâr-ı atîka kâmilen zabt olunur ve bir yüzlük altından beş altına kadar cezâ-yı nakdî ahz veyâhud üç
( Gün )