92

1255 Madde Mubah olan şeyi ahz ve ihraz etmekden bir kimse âhar kimseyi men’ edemez

1256 Madde Sahipsiz yerlerde hudayi nâbit olan otları herkes hayvanına yedirebilir ve anlardan istediği kadar ahz ve ihraz edebilir

1257 Madde Bir kimsenin mülkünde kendisinin tesebbübü olmaksızın hudayi nâbit olan otlar dahi mubah ise de sahibi kendi mülküne âharı duhulden men’ edebilir

1258 Madde Bir kimsenin cibal-i mubahadan toplayıp da orada bırakdığı odunları başkası ahz eylese ol kimse istirdad edebilir

1259 Madde Cibal-i mubahada ve sahipsiz vadilerde ve mer’alardaki sahipsiz ağaçların meyvelerini kim olursa olsun devşirebilir

1260 Madde Bir kimse birini kırdan odun toplamak yahud av tutmak içün isticâr etse ol ecîrin topladığı odun veya tutduğu av müste’cirin olur

1261 Madde Bir kimse kendi mülkünde ateş yaksa sairini mülküne duhul ile intifaından men’ edebilir
Amma kimesnenin mülkü olmayan sahrada biri ateş yaksa sair nâs anınla intifa’ edebilir ateşin sahibi mani’ olamaz
Şöyle ki anınla ısınabilir
Ve ziyasında bir şey dikebilir
Ve andan kandilini yakabilir
Fakat sahibinin izni olmadıkça kimesne ol ateşden bir kor alamaz

Fasl-ı Râbi’
( Hakk-ı şürb ve şefe beyanındadır )

1262 Madde Şürb ekin ve hayvan sulamak içün su ile intifa’ etmek nöbetidir

1263 Madde Hakk-ı şefe su içmek hakkı demekdir

1264 Madde Herkes hava ve ziya ile intifa’ eylediği gibi denizler ve büyük göller ile dahi intifa’ edebilir

( 1265 )