95

Yahod sel suyundan muhafaza edecek kadar etrafını yükseldüp de müsennet
yapsa ol yeri ihyâ etmiş olur.

1277 Madde — Taş yahod diken veyâ kuru ağaç dalları vaz’ ederek
arazinin cevânib-i erbaasını ihâta etmek yahod arazinin otlarını
ayıklamak veyahod içindeki dikenleri yakmak veyahod kuyu kazmak ol
araziyi ihyâ demek olmayıp ancak tahcîrdir.

1278 Madde — Bir kimse arâzi-i mevatda olan otları yâ dikenleri biçip
ve arazinin etrafına vaz’ ile üzerlerine toprak dahi vaz’ edip ancak
sel suyuna mâni olacak vechle müsennetini itmâm etse ol araziyi ihyâ
etmiş olmayıp fakat tahcîr etmiş olur.

1279 Madde — Bir kimse arâzi-i mevatdan bir mahalli tahcîr etse üç sene
müddet ol yere sâirinden ehakk olur.
Üç seneye kadar ihyâ etmez ise hakkı kalmaz
ve ihyâ etmek üzere başkasına verilebilir.

1280 Madde — Bir kimsenin izn-i sultânî ile arâzi-i mevatda kazdığı
kuyu kendisinin mülküdür.

Fasl-ı Sâdis

( Arâzi-i mevatda izn-i sultânî ile hafr olunan kuyuların ve icra olunan )
( suların ve gars olunan ağaçların harîmi beyanındadır )

1281 Madde — Kuyunun harîmi ya’ni havlisinin hukuku her taraftan kırkar
arşındır.

1282 Madde — Kehrizlerin ya’ni yer birden çıkarılıp da suyu yeryüzünde câri
olan menba’ların harîmi her taraftan beşer yüz arşındır.

1283 Madde — Her vakit ayıklanmağa muhtaç olmayan nehr-i kebîrin iki taraftan
harîmi nehrin nısfı kadardır ki iki tarafındaki harîmlerinin mikdarı nehrin
arzına müsâvi olur.

1284 Madde — Her vakit ayıklanmağa muhtaç olan nehr-i sağîrin ya’ni harkların
ve cedvellerin ve birde bir altındaki kanatın harîmleri ayıklanacakları vakit taşlarını
ve çamurlarını tarh ve ilka için lüzumu kadar yerdir.